سفرنامه آمریکا قسمت 11 - Coronado Beach

برنامه امروزمون دیدن ساحل کورونادو بود که یکی از مکانهای دیدنی و زیبای ساندیه گو است و در یک جزیره است که برای رفتن به اونجا باید از پل کورونادو می گذشتیم که پل بسیار زیبایی است که در سال 1969 ساخته شده و انحنای 90 درجه داره و از روی اون میشه نمای زیبایی از شهر ساندیه گو رو دید .

کورونادو بیچ ، یک ساحل خیلی معروف درست مقابل خلیج ساندیه گو هستش .چیزی که این ساحل رو خیلی معروف کرده هتل کورونادو هستش . هتلی که تو سال 1888 ساخته شده و در اون زمان بزرگترین ریزورت تو تمام دنیا بوده .تو تمام این سالها آدمهای خیلی معروفی اونجا اقامت داشتند از ریس جمهور و خانواده های سلطنتی بگیر تا هنرپیشه ها و سلبریتی ها ... واز این هتل تو کلی از فیلمها و داستانها اسم برده شده ...سازه هتل چوبی است و یکی از بزرگترین سازه های چوبی تو آمریکا به حساب می آد . ورود هتل برای عموم آزاد است و اگرچه که هنوز کاربردش به عنوان هتل است اما مردم هم می تونند از فضای لابی و فضای باز اون دیدن کنند و ... فضا و محیط لابی و رستوران در حال و هوای همون سالها ست وطراحی داخلی اون به سبک کلاسیک و کاملا دیدنی است .بعد از دیدن هتل و فضای لابی و رستوران و خلاصه گشت و گذار و سیر و سیاحت در هتل که کم از یک موزه نذاشت رفتیم به سمت خلیج ساندیه گو .

خلیج ساندیه گو یک از سه خلیج بزرگ طبیعی در آمریکا به حساب می آید و همچنین محل توقف کشتی های کروز هم هست و از دیگر دلایل معروفیت این خلیج اینه که اسپانیایی ها برای اولین بار تو سال 1542 تو این خلیج کشتی هاشون پهلو گرفت وتاریخ این سرزمین رو که در دست سرخپوستان بود رو تغییر داد و اون رو به سمت دنیای مدرن امروز کشوند ، بماند که بعد ها طی جنگهایی این شهر که در واقع متعلق به مکزیکی ها بود رو آمریکایی ها ازشون گرفتند و بهمین دلیله که بیشتر نامها ی مکانها به زبان اسپانیایی هست و تو ساندیه گو و اصولا تو کالیفرنیا به وفور میشه مکزیکی دید و دونستن زبان اسپانیایی یک مزیت در کالیفرنیا به حساب می آد .

یک چیزی که مکزیکی ها رو خیلی متمایز می کنه اینه که با این که اکثر اونا فقیرن و شغلهای پایین جامعه رو دارند اما بسیار آدمهای خوشحالی هستند و از زندگیشون خیلی لذت می برند تو این مدت هرجا که تو ساحل سروصدای شادی بود متعلق به مکزیکی ها بود بسیار شلوغ پلوغ و پرسروصدا هستند جمعیتی به پیک نیک می آن با یکعالم خوراکی و رقص و آواز و خلاصه لذت می برند .... کمی فکر کنید رمز خوشبختی همینه خیلی ساده است این که سعی کنیم با همه وجود زندگی کنیم و از کوچکترین چیزها لذت ببریم ...به همین سادگی . پس خوشبخت باشید که زندگی خیلی کوتاهست .

برچسبها: سفرنامه آمریکا روزانه های مادر خانومی...