سفرنامه آمریکا قسمت 14- Pebble Beach , Monterey

صبحانه رو توی هتل کوچیک و تمیزمون خوردیم ، چیزی که توی هتل های آمریکا برام جالب بود این بود که اتاقهای دوتخته اش ، تختهای بزرگ و کویین بود و برای ما با دوتا بچه کاملا مناسب بود و جالب این بود که چهارتایی می تونستیم توی یک اتاق باشیم چیزی که تو هتل های اروپا و آسیا و حتی همین ایران هم امکان پذیر نیست و باید حتما فامیلی روم بگیریم . خلاصه حرکت کردیم مقصدمون شهر مونتری بود که قرار بود شب دوم رو اونجا بگذرونیم اما توی راه اول از ریزورت پبل بیچ دیدن می کردیم پبل بیچ یک اقامتگاه فوق لوکس برای ثروتمند هاست اما خب خوبیش اینه که گرچه اقامتگاه پولدارهاست اما بازدید از اون برای همه امکان پذیر است البته با پرداخت هزینه بلیط . خیلی فاصله نداشتیم از اونجا و فوری رسیدیم راستش اونجا رو که دیدم دیدگاهم راجع به بهشت شکل گرفت اونجا خود خود بهشت بود والله بخدا چیزی کم نداشت زمینهای گلف اونجا برای بازی 1000 دلار هزینه داره و هتلش با اون منظره بی نظیر و فراموش نشدنی ... بعضی از مردم عادی هم کلی تو هزینه هاشون صرفه جویی می کنند تا بتونند برای ماه عسلشون بیان اونجا .

با اینکه چشممون از دیدن زیبایی های این ریزورت سیر نمی شد اما باید راه می افتادیم و سوار ماشین شدیم و دوباره حرکت ، توی راه همچنان جاده بود و اقیانوس و چند باری توقف برای گرفتن عکس و تماشا داشتیم و یکجا هم بین راه ایستادیم و یک ساندویچ کوچیک برای ته بندی خوردیم و ساعت حدود 4 رسیدیم به مونتری .

مونتری یک شهر بندری و خیلی زیباست . هتلمون یک هتل بزرگ بود اینم عکس لابیش :

فوری وسایلمون رو گذاشتیم و حرکت کردیم به سمت شهر و ... اینم شهر مونتری به روایت تصویر

شهر مونتری نسبت به شهر سنت لوییس بیسپو که شب گذشته بودیم توریستی تر بود و رستورانهای زیادی هم در کنار اسکله داشت و بالاخره ما یک رستوران خوب رو رزرو کردیم و رفتیم . اونشب من اولین خرچنگ زندگیم رو خوردم ... خوردنش سخت بود و باید با انبر گوشت رو از بین پوسته سخت بیرون بکشیم و گوشتش هم سفید و تقریبا بی مزه بود ... اما خب تجربه خوبی بود و فضا و اتمسفر رستوران خیلی خوب بود و شد یک شب به یادماندنی دیگه !

روزانه های مادر خانومی...