سفرنامه آمریکا قسمت 3- ساحل

صبح روز دوم در آمریکا رو از ساعت ده صبح شروع کردیم همگی خوب خوابیده بودیم و با این خوشحالی که دیگه بدنمون به ساعت اینجا تنظیم شده ، چون دو روز گذشته و روزی که در هواپیما بودیم رو بدجوری قاطی پاتی کرده بودیم و همش بیخوابی و بدخوابی داشتیم . البته این خوشبینی بیخودی بود چون این مشکل جت لگ واقعا تا یکهفته ای طول کشید و ما یکدفعه از ساعت 5-6 بعد از ظهر خواب آلوده می شدیم و بطوریکه اگه من خودم جایی نشسته بودم یکدفعه ای خوابم می برد و اغلب روزها از صبح زود بیدار می شدم ... حدودای ظهر از خونه در اومدیم و اینبار به سمت ساحل دلمار بیچ . مشکل پارک ماشین چیزی نیست که مختص ایران باشه و در اکثر جاهای توریستی و ساحل ها و شهر های مهم آمریکا هم به چشم می خورد و ما هرکجا که می رفتیم کلی باید دنبال جای پارک می بودیم و هر جای پارکی هم که پیدا می کردیم تازه باید با توجه به خط کشی و رنگی که روی زمین بود و یا تابلویی که نصب بود می فهمیدیم که مثلا اینجا فقط برای معلولین هست یا اینکه این جای پارک 1 ساعته است یا دوساعته است و یا باید برای پارک کردن تو پارکومتر پول انداخت البته پول که نه با کارت اعتباریشون شارژ می شد و خلاصه جای پارک پیدا کردن مصیبتی بود و پارکینگ های عمومی هم بخصوص تو شهر هایی مثل سانفرانسیسکو خیلی هم گرون بود مثلا یکجا من تو سانفرانسیسکو دیدم البته جای توریستی هر 20 دقیقه ، 15 دلار ! دلمار بیچ هم یک ساحل معروف و قشنگ دیگه است که دوباره از اونجاییکه روز تعطیل هم بود ما کلی عروسی و جشن تولد و پیک نیک هم دیدیم . معمولا اوناییکه عروسی یا تولد یا پارتی دارن از یک کیترینگ می خوان که برنامه جشنشون رو راه بندازه و کیترینگ ها هم که اکثرا مکزیکی هستن با کلی تجهیزات می آن و در کنار برنامه اونا مراسم پذیرایی و باربیکیو و .. راه می اندازن و خلاصه تدارکات و پذیرایی رو مهیا می کنند .

تو دلمار بیچ یک قسمت است که بیچ مخصوص سگ هاست و اونجا برای سگ ها آزاد هست که بتونن حسابی بازی کنند و یک جاهایی هم هست تو ساحل که اصلا ورود سگ ممنوعه و تو آمریکا وقتی چیزی ممنوعه ، انجامش جریمه های سنگین داره . اصولا آمریکا نه تنها بهشت آدمهاست که بهشت سگ ها هم هست و حدود 70 میلیون سگ تو آمریکا زندگی می کنه و البته همه صاحب دارن و شما هیچ سگ ولگردی نمی بینید مگر اینکه گمشده باشه که اونم فوری می برند و نگهداری می کنند ازش تا صاحبش پیدا شه . اگه جایی محل خوردن آب هست پایینش آبخوری مخصوص سگهاست . ساحل مخصوص سگها ، شیرینی های مخصوص ، آرایشگاه مخصوص و بیمه سگها و دیگه دکتر و بیمارستان و داروخانه که جای خود رو داره . تو هر فروشگاهی یک قسمت مخصوص لوازم سگهاست . اگه رستوران بری ، تو فضاهای بیرون می تونی با سگت بشینی و جالبه وقتی ازت پذیرایی می کنند واسه سگت هم آب خنک می آرن ! اکثر آدمها تو پارکها و ساحلها حداقل یک سگ همراهشون بود و بعضی ها دوتا سگ .. و جالبه که صاحبهاشون عاشق این هستن که بایستن و راجع به سگهاشون تبادل اطلاعات کنند ! اصولا اوناییکه تو آمریکا سگ دارن دائم در حال صحبت از سگهاشون هستن ... دیدید مادرها عاشق این هستن که دائم از بچه هاشون تو جمع حرف بزنن و من همیشه وقتی هنوز مادر نبودم از دست این مادرهای پرحرف فراری بودم حالا سگ دار ها هم تو آمریکا همین وضعیت رو دارن و اون اقلیتی که اونجا هستن و هنوز! سگ ندارن مجبورن که به پرحرفی های بقیه راجع به سگهاشون گوش بدن !!

توصیه می کنم عکسهای دلمار بیچ رو تو اینترنت سرچ کنید و همچنین ساحل سگها رو . تا حال و هوای اونجا رو ببینید .

خنده دار اینکه سگها حتی سرفینگ هم می کنند .!

Del mar beach , del mar beach dog

برای نهار دیرتر رفتیم رستوران مکزیکی . من همیشه به دلیل اینکه فکر می کردم غذاهای مکزیکی خیلی تند هستن ازشون فراری بودم اما شانسم بود که اونروز رفتیم یک رستوران مکزیکی و من فهمیدم عجب چیزی رو تو این سالها از دست دادم .

غذاهای مکزیکی معمولا شامل برنج ، نان ذرت که مثل نان لواش طبخ می شه ، انواع لوبیا : سیاه ، قرمز ، سفید ، و ... می شه . اون روز ما بوریتو خوردیم که یک نوع ساندویچ بود که با نان تورتیلا که یک نان شبیه لواش است سرو می شه . من بوریتو میگو انتخاب کردم که داخل ساندویچم برنج و میگو و آواکادو و گوجه بود و البته سس های مخصوص مکزیکی و واقعا خوشمزه و البته تند بود . تا بعد ...

روزانه های مادر خانومی...